David Encaoua · Septiembre de 2024 · Times of Israël — Blog David Encaoua
די שפּאַנונג צווישן אוניווערסאַליזם און פּאַרטיקולאַריזם איז קאָנסטיטוטיוו פֿאַרן ייִדנטום. אבֿרהם ווערט גערופֿן צו זײַן אַ ברכה פֿאַר אַלע משפּחות פֿון דער ערד — אוניווערסאַליזם. דאָס ייִדישע פֿאָלק איז אױסדערוויילט, אָפּגעשײדט, באַזונדער — פּאַרטיקולאַריזם.
דער ציוניזם ירשנט די דאָזיקע שפּאַנונג. ווי בױט מען אַ באַזונדערע מדינה — ייִדישע אין איר באַשטימונג — וואָס זאָל אױך זײַן אוניווערסאַל אין אירע דעמאָקראַטישע ווערטן? די דעקלאַראַציע פֿון אומאָפּהענגיקײט פֿון ישׂראל פֿון 1948 פּרוּווט אױפֿלײזן די דאָזיקע שפּאַנונג. זי טוט עס מיט אַ באַמערקלעכער אעלעגאַנץ, וואָס מיר וואָלטן געטאָן אַ טעות נישט איבערלײענען הײַנט.
די ספֿרדישע טראַדיציע וואָס פֿאָרשטעלט דער ייִחוס Encaoua ברענגט צו דעם דאָזיקן ויכּוח אַן אָריגינעלע פּערספּעקטיוו. האָבנדיק געלעבט במשך פֿון יאָרהונדערטער אין מוסולמענישע און בערבערישע געזעלשאַפֿטן, האָבן די ייִדן פֿון מגרב אַנטוויקלט אַ באַזונדערע פֿעיִקײט צו פֿאַרבינדן ייִדישע אידענטיטעט און אָפֿנקײט צום אַנדערן.
דער רבֿ Éphraïm Aln'Kaoua, אין זײַן Chaar Kavod Hashem, ציטירט אַריסטאָטעלעס און Al-Farabi אַזױ ווי Maïmonide. די דאָזיקע אָפֿענע קולטור, צוגלײַך טיף פֿאַרוואָרצלט און נײַגעריק צום אוניווערסאַלן, איז אפֿשר די טײַערסטע בײַשטײַער פֿון דער ספֿרדישער טראַדיציע צום הײַנטצײַטיקן ציוניסטישן ויכּוח.