Las primeras mensiones indiskutibles del nombre Encaoua aparesen en koleksiones de responsa del siglo XII.
Un responsum partikolarmente importante, konservado en la koleksion de las teshuvot del Rav Yossef Ibn Migash (1077-1141), aze referensia a un «Rav Choushan Encaoua». El Rav Yossef Ibn Migash, disipulo de Ribi Isaac Al-Fasi (el Rif) i maestro de Maimónides sigun siertas tradisiones, dirijia la yeshivá de Lucena. El echo de ke un Encaoua mantuviera korrespondensia kon esta autoridad suprema del djudaizmo iberiko atestigua el alto rango de la famiya ya dezde el siglo XII.
Una akta konservada en el Archivo de la Corona de Aragón, fechada en 1289, mensiona a un «Mossé Encaoua» komo rabino de la komunidad djudia (aljama) de Huesca. Los archivos de la Corona de Aragón se kuentan entre los mas rikos de Europa para dokumentar la vida de las komunidades djudias medievales. Las aljamas (komunidades djudias autonomas) disponian de kartas reales ke les garantizavan una juridiksion propia, i los rabinos ejersian ayi funksiones a la vez espirituales i judisiales.
Las mensiones dokumentadas de los Encaoua en varias sivdades de la peninsula iberika —Toledo, Sevilla, Zaragoza, Huesca— revelan una movilidad jeografika karakteristika de las elites rabinikas medievales. Los grandes rabinos sirkulavan entre las aljamas al ilo de los nombramientos i de las kontroversias halahikas. La red de las komunidades djudias de Espanya, ke kontava en su apojeo en el siglo XIII kon mas de 200 aljamas, funksionava komo un entramado intelektual denso onde las ideas, los manuskritos i las kontroversias viajavan kon los rabbanim. El echo de ke algunos Encaoua esten atestiguados simultaneamente en los reinos de Kastilya (Toledo, Sevilla) i de Aragón (Huesca, Zaragoza) da testimonio de la amplitud de esta red familiar ya dezde el siglo XIII.
Despues de 1492, los archivos de la Inkizision espanyola proporsionan, paradojikamente, informasiones presiozas sovre las famiyas djudias de antes de la ekspulsion. Los prosesos inkoados a los konversos (djudios konvertidos al kristianizmo) kontienen kon frekuensia testimonios ke mensionan las famiyas de orijen de los akuzados. Varios ekspedientes konservados en el Archivo Histórico Nacional de Madrid azen referensia a «Abencava» o «Encahua» entre las famiyas kuya ortodoksia kristiana de los desendientes era puesta en duda —prueva de ke el nombre Encaoua era sufisientemente konosido para atraer la atension de los inkizidores, i de ke siertos miembros de la famiya avian elejido la konversion antes ke el eksilio en 1492.