דער אַרטיקל פֿון David Encaoua פֿאַרעפֿנטלעכט אין Généalo-J (נ׳ 135, האַרבסט 2018) באַשטייט די מערסט דירעקטע בײַשטײַערונג צו דער געשיכטע פֿונעם משפּחה-ייִחוס.
אַרבעטנדיק אויף דעם יוחסין פֿון זײַן ייִחוס, האָט ער אַרויסגעהויבן פֿיר «איבערגעבער פֿונעם ייִדישן געדאַנק»: Israël Al-Naqua (†1391, מחבר פֿונעם Menorat HaMaor), Ephraïm Al-Naqua (1359-1442, מחבר פֿונעם Sha'ar Kevod Hashem), Abraham Ankawa (1812-1890, מחבר פֿונעם Keren Hemer) און Raphaël Encaoua (1848-1935, ערשטער פּרעזידענט פֿונעם הויכן רבנישן בית-דין פֿון מאַראָקאָ).
דער קאָנצעפּט פֿון «איבערגעבער פֿונעם ייִדישן געדאַנק» איז אינעם האַרצן פֿונעם אַרטיקל פֿון David Encaoua. ער באַצייכנט אַ יחיד וואָס, אין אַ קריטישן מאָמענט פֿון דער געשיכטע, נעמט אויף זיך די אַחריות איבערצוגעבן די אינטעלעקטועלע און גײַסטיקע ירושה פֿונעם ייִדנטום צום קומענדיקן דור, אַדאַפּטירנדיק זי גלײַכצײַטיק צו די נײַע אומשטענדן. עס איז נישט קיין פּשוטער קאָפּיִסט אָדער קאָמפּילאַטאָר: עס איז אַ באַשעפֿער וואָס, מקבל זײַענדיק אַ טראַדיציע, פֿאַרוואַנדלט און באַרײַכערט זי. יעדער איינער פֿון די פֿיר איבערגעבער אידענטיפֿיצירט פֿון David Encaoua אילוסטרירט די דאָזיקע דינאַמיק: Israël Al-Naqua האָט געמאַכט די תּורה צוטריטלעך פֿאַרן פֿאָלק; Ephraïm האָט פֿאַרטיידיקט די פֿילאָסאָפֿיע פֿון Maimónides; Abraham האָט קאָדיפֿיצירט דעם רבנישן רעכט; Raphaël האָט פֿאַראייניקט די יוריסדיקציע פֿונעם מאַראָקאַנער ייִדנטום.